Ο Τι Τζέι Σορτς ήταν ο παίκτης που άλλαξε την ροή του αγώνα στο Παναθηναϊκός – Μονακό. Μπορεί να κάνει το ίδιο και κόντρα στην Βαλένθια θυμίζοντας τα πρώτα βήματα του Νικ Καλάθη; Τι δείχνουν οι αποδόσεις μπάσκετ;
Εδώ βλέπεις δωρεάν* για ένα μήνα όλο το αθλητικό περιεχόμενο της Cosmote TV!
Ο Τι Τζέι Σορτς μετακόμισε το περασμένο καλοκαίρι στην Αθήνα, με σκοπό να αποτελέσει την επόμενη μέρα στην περιφέρεια του Παναθηναϊκού. Με τον Κώστα Σλούκα στα 36 και τον Τζέριαν Γκραντ στα 34, ο «πράσινος» οργανισμός αναζητούσε νέο αίμα στις φλέβες του. Και μάλιστα, αίμα με ταχύτητα, σπιρτάδα, εκτέλεση και φυσικά δημιουργία.
Το κακό για τον βραχύσωμο guard είναι πως από εκεί που διεκδικούσε πέρυσι το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη στα προγνωστικά Euroleague, φέτος διεκδικούσε το βραβείο της χειρότερης μεταγραφής της σεζόν. Η δύσκολη μετάβαση για τον ίδιο από το περιβάλλον της Παρί, μίας ομάδας που «έσκασε» σαν κομήτης στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, με τον ίδιο απόλυτο ηγέτη, σε ένα περιβάλλον τεράστιων προσωπικοτήτων και ανάγκης αναμονής, σε συνδυασμό με τον δύσκολο σε αλλαγές Εργκίν Αταμάν αποτέλεσαν το πιο «βαρύ» κοκτέιλ για έναν αθλητή.
Κι όμως, τόσο ο ίδιος ο Αμερικανός, όσο και ο Τούρκος τεχνικός, σαν να ήξεραν πότε ήταν η κατάλληλη στιγμή για να δείξουν ότι μπορούν να ζήσουν μαζί και κυρίως ο πρώτος να αποτελέσει, όχι βοήθεια, αλλά παράγοντα στην πορεία του «τριφυλλιού». 21 πόντοι, 3 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 1 κλέψιμο και 24 βαθμοί στο σύστημα αξιολόγησης σε μία από τις καλύτερες (αν όχι την καλύτερη) εμφανίσεις του την φετινή σεζόν.
| Μακροχρόνια Σορτς vs Βαλένθια |
|---|
|
Περισσότερες ασίστ στη σειρά
|
|
Πρώτος σκόρερ στη σειρά
|
|
Πρώτος σε τρίποντα στη σειρά
|
Ο άσος στο μανίκι του Ζοτς το 2011
Η τελευταία φορά που ο Παναθηναϊκός έπαιξε στα playoffs με μειονέκτημα έδρας στο πρόγραμμα Euroleague και πέρασε εν τέλει στο Final Four, ήταν την σεζόν 2010/11. Αντίπαλος τότε η Μπαρτσελόνα του Τσάβι Πασκουάλ, η οποία έχοντας κατακτήσει ήδη την προηγούμενη σεζόν το τρόπαιο, ήλπιζε σε back to back, με δεδομένο πως διοργάνωνε και την μάχη των ημιτελικών και του τελικού. Μάλιστα, δεν ήταν λίγα τα Media της εποχής που υποστήριζαν πως εκείνος ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να κοιτάξει στα μάτια τους Καταλανούς. Κι όμως η λύση βρέθηκε εντός.
Το εκπληκτικό scouting του Δημήτρη Ιτούδη και το… ξεσκόνισμα μιας παλιομοδίτικης, αλλά άκρως αποτελεσματικής ζώνης «1-4» έφερε τον Νικ Καλάθη στο προσκήνιο. Έναν Καλάθη που μπορεί στην συνέχεια να μεγαλούργησε στην καριέρα του, στην 2η χρονιά του όμως στον Παναθηναϊκό δεν είχε ούτε ουσιαστικό ρόλο, ούτε είχε κεντρίσει και την προσοχή του κοινού. Σκόρπια λεπτά έπαιζε, ενώ έβλεπε τον χρόνο του στο Top-16 να συρρικνώνεται. Και από τα περίπου 11 λεπτά που έπαιξε στους 6 αγώνες της φάσης των «16», ανέβηκε στα 20. Γιατί; Γιατί αποτέλεσε το κεντρικό πρόσωπο της σειράς με την Μπαρτσελόνα, όπου εν τέλει ο Παναθηναϊκός πήρε την πρόκριση στο Final Four 2011 και στο τέλος κατέκτησε το τρόπαιο.
Ο Καλάθης ανέλαβε το προσωπικό μαρκάρισμα του Ρίκι Ρούμπιο, με αποτέλεσμα η Μπαρτσελόνα να αποδιοργανωθεί πλήρως. Και από παίκτης rotation, έγινε βασικός πυλώνας του Παναθηναϊκού.
Οι ιδιαιτερότητες των Playoffs
Αυτό που πρέπει να έχουμε κατά νου στην φάση των playoffs και συνακόλουθα στις αποδόσεις και τα ειδικά στοιχήματα για το Βαλένθια – Παναθηναϊκός είναι πως προφανώς το μεγαλύτερο βάρος πέφτει στους βασικούς παίκτες, στους «πυλώνες» της εκάστοτε ομάδας, σημαντικό ρόλο όμως έχουν και οι παίκτες στην σειρά 7-8-9 των ρόστερ.
Δεν υπάρχει πιο κλασσικό παράδειγμα από την Ρεάλ Μαδρίτης του Πάμπλο Λάσο που προφανώς στήριζε τις τύχες της στην τριάδα των Γιουλ, Ροντρίγκεθ, Φερνάντεθ, όμως έπαιρνε σημαντικές βοήθειες και από παίκτες όπως ο Τζέισι Κάρολο, ο Τρέι Τόμπκινς και Τζέφρεϊ Τέιλορ.
Δείτε ακόμα και την περίπτωση του Ολυμπιακού. Σαφώς και οι Βεζένκοφ, Ντόρσεϊ, Μιλουτίνοφ και Φουρνιέ θα πάρουν τον μεγάλο όγκο προσπαθειών. Χρειάζονται όμως και παίκτες όπως ο ΜακΚίσικ ή ακόμα και ο Λαρεντζάκης για την «βρώμικη» δουλειά.
Το ζήτημα στην προκειμένη για τον Παναθηναϊκό και τον Σορτς είναι ο ρόλος που θα έχει ο Αμερικανός. Με βάση όσα έδειξε κόντρα στην Μονακό, αν μπορέσει να πιέσει με την ίδια συχνότητα την περιφέρεια των «νυχτερίδων», θα δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα, ακριβώς γιατί η ομάδα του Μαρτίνεθ έχει μάθει να εκτελεί επιθέσεις στα πρώτα 10 δευτερόλεπτα. Με την πίεση σε παίκτες, όπως ο Μοντέρο ή ο Τόμπσον, δεν θα έχει τόσο εύκολο έργο.
Αυτό που οφείλουμε να κρατήσουμε πάντως είναι πως ακόμα ο Τζέριαν Γκραντ δεν πατάει καλά μετά τον τραυματισμό του. Και όσο δεν πατάει ο Αμερικανός καλά, τόσο θα ανεβαίνουν οι πιθανότητες να βλέπουμε ολοένα και περισσότερο τον Σορτς. Στο χέρι του είναι, λοιπόν, να γίνει ο Καλάθης του 2011 στο σήμερα.